نمایش خبر نمایش خبر

گل گشت(شماره 714)


درد من کشته‌ی شمشیر بلا می‌داند 
                              سوز من سوخته داغ جفا می‌داند 
مسکنم ساکن صحرای فنا می‌داند 
                         همه کس حال من بی سر و پا می‌داند 
پاکبازم هم کس طور مرا می‌داند 
                         عاشقی همچو منت نیست خدا می‌داند
چاره‌ی من کن و مگذار که بیچاره شوم 
                            سر خود گیرم و از کوی تو آواره شوم
**********************************
از سر کوی تو با دیده تر خواهم رفت 
                     چهره آلوده به خوناب جگر خواهم رفت 
تا نظر می‌کنی از پیش نظر خواهم رفت 
                                 گر نرفتم ز درت شام ، سحر خواهم رفت 
نه که این بار چو هر بار دگر خواهم رفت 
                                           نیست بازآمدنم باز اگر خواهم رفت 
از جفای تو من زار چو رفتم ، رفتم 
                                  لطف کن لطف که این بار چو رفتم ، رفتم
وحشی بافقی