نمایش خبر نمایش خبر

گرمی هوا تحمل می شود ولی شوری آب نه!


«ممل» از گرمی هوا کلافه شده بود، به خودش گفت: گرمی هوا را می شود تحمل کرد؛ ولی شور شدن آب در فصل تابستان برای اهالی خیر! ممل، غرغرکنان ادامه داد: «معدن آباد»؛ معادن زیادی در خود جای داده؛ ولی در حاشیه کویر قرار دارد و آب شرب مردم از چاه تامین می شود؛ اگرچه آب رودخانه را هم به معدن آباد کشیده اند؛ ولی آب را برای مردم که نه بلکه برای «معدن» کشیده اند؛ حالا از تصدق معدن، آب شربی گیر اهالی هم می آید! در تابستان که می شود آب شیرین کمتر می شود و «موتورچی» موظف هست تا آب چاه را بیشتر برداشت کند؛ در نتیجه شوری آب غلبه می یابد!
«علی ای الحال» ممل به «آقاتقی» عرض کرد، نمی شود به جای آب رودخانه که برای معدن می رود به اهالی آن آب داده شود و آب چاه به معدن تا لذت آب رودخانه در کام مردم شیرین بماند. آقاتقی گفت:ممل! اگر تو «قرون» و وجه رایج بپردازی و برای خانه خودت آب بیاوری حاضر هستی تا آن را به دیگری مفت و رایگان بدهی؟ معدن هم خودش پول داده و برای مصرف معدنش آب کشیده؛ حالا اگر مردم آب شرب و شیرین می خواهند باید بروند سراغ کدخدا و از او طلب کنند تا چاههایی در بالادست آبادی حفر کند تا آب شیرین عین قدیم‌ها به همه برسد.