شناسه : 22667434


در تاریخ ادبیات فارسی کم تر موردی هست که پدر و پسر هردو شاعر بوده و و هر دو هم نا و آوازه ای به دست آورده باشند کماالدین اصفهانی ......

در تاریخ ادبیات فارسی کم تر موردی هست که پدر و پسر هردو شاعر بوده و و هر دو هم نا و آوازه ای به دست آورده باشند کماالدین اصفهانی از آن نمونه های انگشت شماری است که همانند پدرش جماالدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی توانسته است در شعر و شاعری به جایگاهی برجسته دست یابد و در نظر برخی حتی از پدر خود هم پیشی گیرد دلیل این اهمیت آن است که وی در خلق معانی تازه دستی توانا داشته است و از این رو به (خلاق المعانی)نیز نامبردار گشته است او نیز همانند پدر خود و اندکی بعد از او روزگار را در مدح بزرگان اصفهان و به ویژه آل صاعد می گذرانیده است.کماالدین از شاعران نگون بختی است که دوره پر اشوب حمله مغول را به تمامی درک کرده استو قتل و عام مغولان را به سال 633 در اصفهان باچشم خود دیده است و این رباعی درد ناک را سروده است .
کس نیست تا بر وطن خود گرید 
                                       برحال مردم بد گرید 
دی بر سر مرده ای دو صد شیون بود 
                                   امروز یکی نیست که بر صد گرید 
علیرضاکارگران